Στη χώρα μας αυτό το είδος καρκίνου είναι το συχνότερο στους άνδρες, ενώ στις γυναίκες παρουσιάζεται με όλο και αυξανόμενους ρυθμούς τα τελευταία χρόνια. Το αποτέλεσμα είναι να κατέχει πλέον τη δεύτερη θέση σε σειρά προσβολής, έπειτα από εκείνον του μαστού.

Δύο είναι οι κύριες νόσοι (ασθένειες) των δοντιών και των ούλων του στόματός μας. Η οδοντική τερηδόνα και η ουλίτιδα. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις, το κυριότερο αίτιο που τις προκαλεί είναι η οδοντική μικροβιακή πλάκα (Ο.Μ.Π.).

Η βλάβη οφείλεται σε μικροβιακή προσβολή όταν κάτω από την επιφάνεια αυτής της πλάκας (εναπόθεσης) αφεθούν να δράσουν ανενόχλητοι διάφοροι παθογόνοι μικροοργανισμοί, αλλά και μόνο στην παρουσία της (της πλάκας), που είναι ιδιαιτέρως ερεθιστική για τα ούλα (περιοδοντικοί ιστοί) που περιβάλλουν τα δόντια μας.

Η ΓΟΠΝ είναι μία κατάσταση όπου το όξινο γαστρικό περιεχόμενο αντί να συνεχίσει τη φυσιολογική του ροή από το στόμαχο προς το λεπτό έντερο για την ολοκλήρωση της πέψης, επιστρέφει (παλινδρομεί) στον οισοφάγο.

Συνέπεια αυτού είναι η πρόκληση συμπτωμάτων, όπως o οπισθοστερνικός καύσος (αίσθημα "καούρας" που ανεβαίνει από το στόμαχο προς το λαιμό), ερυγές (ρεψίματα) και αναγωγές. Κάποιο από αυτά τα συμπτώματα, θα σας αναγκάσουν να επισκεφθείτε το γιατρό σας.

Θεωρείται απαραίτητο κάθε άνδρας μετά την ηλικία των πενήντα ετών να διερευνά την πιθανότητα να έχει προσβληθεί από τη νόσο αυτή, ιδιαίτερα εάν στην οικογένειά του υπάρχει σχετικό περιστατικό που αφορά συγγενή πρώτου βαθμού. Σκόπιμο δε είναι σε αυτή την περίπτωση, ο έλεγχος να ξεκινά νωρίτερα και συγκεκριμένα από την ηλικία των σαράντα χρόνων.